بازهم شفاعت

 

 شفاعت بر دو قسم است

1.  شفاعت دنیوی که درآن برای حاجات

دنیوی مثل شفای بیماریها که از شفیع شفاعت می خواهیم و

می توان مستقیم گفت یا محمد ویا علی ویا فاطمه ویاحسین و

چون این افراد که واسطه قرار می دهیم در عالم برزخ هستند و

رجعت خواهند کردوبه ما نزدیکند نیازبه اذن خواستن از خداوند

نیست


 2. شفاعت اخروی که در آن برای بخشیده شدن گناهان در قیامت

ودر نزد خداوند کسی را واسطه وشفیع قرار می دهیم که در اینصورت

نیاز به اذن خداوند واجازه خداوند

است وباید از خداوند اجازه {اذن} خواست زیرا خداوند در آیه 255

ازآیة الکرسی وآیه3 از سوره یونس وآیه 4 از سوره سجده فرموده

که باید در نزد خداوند با اجازه او شفاعت کرد.

به همین دلیل اگر برای بخشیده شدن گناهان شفیع قرار

می دهیم باید بگوئیم یا محمد(ص) به اذن الله ما را درآخرت

شفاعت کن ویا بگوئیم یا حسین (ع) به اذن خدا مارا در آخرت

شفاعت کن.

/ 3 نظر / 2 بازدید
جواد

زیبا بود به منم سر بزن و نظر بده.

احمد

البته دردنیا هم اذن نیازه وما جدای ازقدرت واذن الهی که صدا نمیکنیم یا وجبه عندالله نشانگر همین علل طولی هست وگرنه هرچکس استقلالی نداره جز خدای مهربان همه قدرتها ازآن خداست تمامی شفاعتها هم بااذن الهی صورت می گیرد ولی ما از ان بی خبریم