دوباره شفاعت

شفاعت بردوقسم است

1.شفاعت بر دو قسم است شفاعت دنیوی که درآن برای حاجات

دنیوی مثل شفای بیماریها که از شفیع شفاعت می خواهیم ومی توان 

مستقیم گفت یا محمد ویا علی ویا فاطمه ویاحسین وچون این افراد

که واسطه قرار می دهیم در عالم برزخ هستند ورجعت خواهند کردوبه

ما نزدیکند نیازبه اذن خواستن از خداوند نیست

 2.شفاعت اخروی که در آن برای بخشیده شدن گناهان در قیامت ودر

نزد خداوند کسی را واسطه وشفیع قرار می دهیم که در اینصورت نیاز

به اذن خداوند واجازه خداوند است وباید از خداوند اجازه {اذن} خواست

زیرا خداوند در آیه 255 ازآیة الکرسی وآیه3 از سوره یونس وآیه 4 از

سوره سجده فرموده که باید در نزد خداوند با اجازه او شفاعت کرد.

به همین دلیل اگر برای بخشیده شدن گناهان شفیع قرار می دهیم

باید بگوئیم یا محمد(ص) به اذن الله ما را درآخرت شفاعت کن ویا بگوئیم

یا حسین (ع) به اذن خدا مارا در آخرت شفاعت کن.

شفاعت اخروی بی اذن خدا شرک است مگرکسانیکه ندانسته

بی اذن خداوندشفاعت اخروی بخواهندکه دچار شرک خفی شده اند

/ 4 نظر / 16 بازدید
بانو

[گل]سپاس

تفكر ميان رشته اي

سلام. همه ما به شفاعت اميدواريم و افتخار مي كنيم. اين بحث ولايت است و از كرامت اهل بيت بعيد نيست كه بسياري را شفاعت كنند. ولي بحث ميان رشته اي هميشه گوشه اي از آن تعقلي است (نه تعبدي). پس، فلسفه طبيعي و علم تجربي هم به كمك تبيين مسائل مي آيد يا بهتر بگوييم مداخله داده مي شوند. از طرف ديگر، خود بنده به لحاظ روحي طوري ام كه معتقدم ما نبايد وبال گردن اهلبيت شويم تا ما را شفاعت كنند. بايد مردم را به اين مطلب دعوت كرد كه خودشان باعث زينت اهلبيت باشند. خلاصه، مطلب زيباي شما عميقا ديني و براي مومنين خوب است؛ اما مطالب ميان رشته اي براي افرادي است كه بيروناز دين پرسسشگري شان گل كرده است. موفق باشين ان شالله